Werner von Siemens
Ο Werner Siemens 1 το τέταρτο παιδί από τα 14 παιδιά ενός αγρότη και της συζύγου του γεννήθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 1816, στο Λέντε της Πρωσίας (σήμερα μέρος της Γερμανίας). Η πολύτεκνη οικογένεια δεν είχε τα οικονομικά μέσα για να στείλει τον Siemens να σπουδάσει σε πανεπιστήμιο, οπότε, αφού παρακολούθησε το γυμνάσιο, κατατάχθηκε στον πρωσικό στρατό σε ηλικία 17 ετών. Κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσής του ως αξιωματικός του πυροβολικού, έλαβε εκπαίδευση στην χημεία, τη φυσική και τα μαθηματικά, η οποία θα στήριζε τα έντονα ενδιαφέροντά του για τη μηχανική και την επιστήμη. Ο Siemens φυλακίστηκε για λίγο για τη συμμετοχή του σε μια μονομαχία, αλλά πέρασε το διάστημα αυτό επωφελώς εκτελώντας πειράματα στο κελί του, τα οποία θα κατέληγαν στην ανάπτυξη μιας νέας διαδικασίας ηλεκτρολυτικής επιμετάλλωσης το 1842. Αυτή θα ήταν η πρώτη από μια μακρά σειρά ηλεκτρικών επιτευγμάτων του Siemens, ο οποίος είχε άπλετο χρόνο για έρευνα όταν επέστρεψε στο στρατό και άρχισε να εργάζεται σε ένα εργαστήριο πυροβολικού.
Η γρήγορη και αξιόπιστη επικοινωνία είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τον στρατό και ο Siemens επικεντρώθηκε στην παροχή της. Έχοντας παρατηρήσει μια πρώιμη έκδοση ενός ηλεκτρικού τηλέγραφου, ο ‘εκκολαπτόμενος’ μηχανικός συνειδητοποίησε ότι η συσκευή θα έπρεπε να βελτιωθεί σημαντικά για να ανταποκριθεί στις ανάγκες του στρατού. Μέχρι το 1847, ο Siemens κατασκεύασε τη δική του εκδοχή του τηλέγραφου, η οποία ήταν σημαντικά ανώτερη από κάθε άλλη που είχε κατασκευαστεί προηγουμένως. Αντί να απαιτεί τη χρήση του κώδικα Μορς, η συσκευή της Siemens, ως ο πρώτος τηλέγραφος με δείκτη, ήταν ικανή να μεταδίδει μηνύματα γράμμα προς γράμμα. Την ίδια χρονιά πρωτοστάτησε στη χρήση του παράγωγου του λάτεξ γουταπέρκα για τη μόνωση των ηλεκτρικών καλωδίων, κατασκεύασε την πρώτη υπόγεια τηλεγραφική γραμμή του στρατού και ίδρυσε μια εταιρεία με τον μηχανικό Γιόχαν Γκέοργκ Χάλσκε για την κατασκευή και επισκευή τηλεγραφημάτων. Αφού επέβλεψε τη δημιουργία αρκετών ακόμη τηλεγραφικών γραμμών για τον στρατό, ο Siemens παραιτήθηκε από τον στρατό για να επικεντρωθεί στη δική του επιχειρηματική δραστηριότητα.” id=”fig:siemens” %}
Η γρήγορη και αξιόπιστη επικοινωνία είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τον στρατό και ο Siemens επικεντρώθηκε στην παροχή της. Έχοντας παρατηρήσει μια πρώιμη έκδοση ενός ηλεκτρικού τηλέγραφου, ο “εκκολαπτόμενος” μηχανικός συνειδητοποίησε ότι η συσκευή θα έπρεπε να βελτιωθεί σημαντικά για να ανταποκριθεί στις ανάγκες του στρατού. Μέχρι το 1847, ο Siemens κατασκεύασε τη δική του εκδοχή του τηλέγραφου, η οποία ήταν σημαντικά ανώτερη από κάθε άλλη που είχε κατασκευαστεί προηγουμένως. Αντί να απαιτεί τη χρήση του κώδικα Μορς, η συσκευή της Siemens, ως ο πρώτος τηλέγραφος με δείκτη, ήταν ικανή να μεταδίδει μηνύματα γράμμα προς γράμμα. Την ίδια χρονιά πρωτοστάτησε στη χρήση του παράγωγου του λάτεξ γουταπέρκα για τη μόνωση των ηλεκτρικών καλωδίων, κατασκεύασε την πρώτη υπόγεια τηλεγραφική γραμμή του στρατού και ίδρυσε μια εταιρεία με τον μηχανικό Γιόχαν Γκέοργκ Χάλσκε για την κατασκευή και επισκευή τηλεγραφημάτων. Αφού επέβλεψε τη δημιουργία αρκετών ακόμη τηλεγραφικών γραμμών για τον στρατό, ο Siemens παραιτήθηκε από τον στρατό για να επικεντρωθεί στη δική του επιχειρηματική δραστηριότητα.
2Η εταιρεία Siemens & Halske είχε αρχικά την έδρα της στο Βερολίνο, αλλά ευημερούσε και σύντομα επεκτάθηκε και σε άλλες περιοχές, συμπεριλαμβανομένης της Ρωσίας, όπου ο αδελφός του Siemens, Carl, επέβλεπε τις δραστηριότητες, και της Αγγλίας, όπου η εταιρεία εκπροσωπήθηκε από έναν άλλο αδελφό του Siemens, τον William. Κατά την επόμενη δεκαετία η εταιρεία εγκατέστησε βασικές τηλεγραφικές γραμμές στη Γερμανία, κατασκεύασε ένα ρωσικό τηλεγραφικό δίκτυο που εκτεινόταν από τη Βαλτική έως τη Μαύρη Θάλασσα, κατασκεύασε μια ινδοευρωπαϊκή τηλεγραφική γραμμή μεταξύ Λονδίνου και Καλκούτας και εγκατέστησε το πρώτο υπερατλαντικό καλώδιο μεταξύ Ιρλανδίας και Αμερικής. Επίσης, κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο Werner Siemens πραγματοποιούσε συνεχώς έρευνες, έκανε βελτιώσεις στον τηλεγραφικό εξοπλισμό και δημοσίευε έγγραφα που εξιστορούσαν τις τεχνικές δυσκολίες που αντιμετώπιζε η εταιρεία κατά τη διάρκεια ορισμένων έργων και τον τρόπο με τον οποίο ξεπεράστηκαν.
Το 1866 οι έρευνες του Siemens θα οδηγήσουν στην ανακάλυψη της ηλεκτρικής αρχής του δυναμό, η οποία άνοιξε το δρόμο για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας σε μεγάλη κλίμακα με μηχανικά μέσα. Γίνεται Αναφορά της ανακάλυψης αυτής, σε μια εργασία του με τίτλο «Σχετικά με τη μετατροπή της μηχανικής ενέργειας σε ηλεκτρικό ρεύμα χωρίς τη χρήση μόνιμων μαγνητών», στην Ακαδημία Επιστημών του Βερολίνου στις αρχές του 1867. Αν και επιστήμονες σε άλλες χώρες ανέπτυξαν την αυτοδιεγειρόμενη ηλεκτρική γεννήτρια ή δυναμό περίπου την ίδια εποχή, ο Siemens φαίνεται να είναι ο πρώτος που συνειδητοποίησε πραγματικά τη σημασία της για την κοινωνία. Ο Siemens σε επικοινωνία με την Ακαδημία ενημέρωσε ότι «Η τεχνολογία διαθέτει πλέον τα μέσα για την παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος απεριόριστης ισχύος με φθηνό και βολικό τρόπο οπουδήποτε υπάρχει διαθέσιμη μηχανική ενέργεια. Το γεγονός αυτό θα αποκτήσει μεγάλη σημασία σε διάφορους τομείς».
Εν κατά κλείδη αποδείχθηκε σωστός με την πάροδο του χρόνου και στην πραγματικότητα συνέβαλε στο να οδηγηθούμε στην πρακτική εφαρμογή του δυναμό και στην εξεύρεση νέων χρήσεων για τον ηλεκτρισμό. Η εταιρεία Siemens & Halske ξεκίνησε σύντομα την εμπορική παραγωγή δυναμό και άλλων ηλεκτρικών συσκευών. Καθώς η εταιρεία επεκτεινόταν, ο Halske αποφάσισε να αποσυρθεί, αφήνοντας τη Siemens και αρκετά μέλη της οικογένειάς του. Στα τέλη της δεκαετίας του 1870, η Siemens ενδιαφέρθηκε για την ηλεκτρική έλξη και εφηύρε μια ηλεκτρική ατμομηχανή. Παρουσίασε ένα τρένο σε μια βιομηχανική έκθεση στο Βερολίνο το 1879 και δύο χρόνια αργότερα η εταιρεία του κατασκεύασε το πρώτο ηλεκτρικό σιδηροδρομικό σύστημα που λειτουργούσε εμπορικά. O Siemens αποσύρθηκε από την εταιρεία το 1890, αλλά η επιτυχία της συνεχίστηκε. Σήμερα είναι γνωστή ως Siemens AG και είναι μια από τις μεγαλύτερες εταιρείες ηλεκτρολογίας και ηλεκτρονικών στον κόσμο.
Aν και ήταν φτωχός στα νιάτα του, μέχρι τον θάνατό του το 1892, ο Siemens είχε συγκεντρώσει μια περιουσία. Είχε επίσης συγκεντρώσει ευρεία αναγνώριση και ποικίλες τιμές. Έλαβε τιμητικό διδακτορικό δίπλωμα από το Πανεπιστήμιο του Βερολίνου το 1860, διορίστηκε μέλος της Βασιλικής Πρωσικής Ακαδημίας Επιστημών το 1873 και έγινε ιππότης το 1886. Το 1888, ο αυτοκράτορας Φρειδερίκος Γ΄ τον ανύψωσε στο βαθμό του ευγενή, εξ ου και η προσθήκη του “φον” στην ονομασία του στα τέλη του.